Bugün bi creeper çizdim. Aslında başka bişey çizicektim ama kafamda bi tek bu oluştu (bkz. önceki post)

Çizdim bitirdim eskizi, dosyayı çizimlerimi kaydettiğim klasöre kaydederken 5-6 ay önce çizdiğim başka bir creeper çizimine gözüm ilişti. “Aaa hehehe bakıyım nostalji olsun.” diye açtım çizimi. Bikaç saniye baktıktan sonra 5-6 ay içinde çizim yeteneğimin ne kadar geliştiğini farkettim. Ama gelişmiş dediğim az değil, ciddi şekilde gelişmiş.

Ne zamandır yerimde saydığımı düşünüyordum.Çizemediğimi, çizebiliyorum derken kendimi avuttuğumu düşünüyordum. Irmağın çizimlerine bakıp, “Ben neden böyle çizemiyorum” diye ağlayacak duruma gelmiş insanım lan ben.

Neyse, iyi oldu geliştiğimi görmem. Daha fazla uzatmadan yatayım yoksa annem yine sabahladım diye ebemi sikecek.

Acımız büyük.
Aman siktir et bana ne ben Diablo mu oynuyorum?


Çizimde Harun başrolde. Yine.

BEN NİYE ÇİZDİM Kİ BUNU?

KONSOLLARI SEVMEM BİLE.

10 dakikada çizdim. Bi de saat sabahın beşi olmuş yatıyım artık.

Arkeoloji Müzesi, a set on Flickr.

Müzeye gittik eskiz yapmak için. Öyle şeyler.

AYI

anahtarla uğraşıyor harun

Davul çiziyörüz. (Taken with instagram)

Bi de bu piç var. Aslında çok seviyorum ama ısırdığı için sevmiyomuş gibi yapıyorum. (Taken with instagram)

Ben gece sıkılmiyim, çok boktan çiziyorum.
Gerçi olsun. Bi sonraki daha iyi olur. 

Etiket çıkmış lan dışarı.

Zenci

Irmak bu.
Ve süper.

Bence ilk yaratık çizimi için güzel oluyor.

AYRICA KAĞIT TEXTURELARINA BAYILIYORUM!

“Oğlum ben animasyon okuyacağım ama hayatımda bi tane bile yaratık çizmedim bu nasıl iş?” isimli çalışmam sizlerle.

Biraz çalışırsam accayip yaratıklar çizerim ben.